ТЭ́НЗАРНАЕ ЗЛІЧЭ́ННЕ,

раздзел матэматыкі, які вывучае тэнзары сродкамі лінейнай алгебры і матэм. аналізу; развіццё і абагульненне вектарнага злічэння і тэорыі матрыц. Падзяляецца на тэнзарную алгебру (вывучае аперацыі над тэнзарамі) і тэнзарны аналіз (вывучае тэнзарныя палі — сукупнасці тэнзараў аднаго і таго ж тыпу, зададзеных у кожным пункце прасторы).

Першапачатковыя ідэі Т.з. з’явіліся ў К.Гаўса і Б.Рымана ў сувязі з задачамі дыферэнцыяльнай геаметрыі. Як навука Т.з. аформілася ў працах італьян. матэматыкаў Г.​Рычы-Курбастра і Т.​Леві-Чывіта. Найб. інтэнсіўна развіваецца са з’яўленнем адноснасці тэорыі. Выкарыстоўваецца ў розных раздзелах матэматыкі, у механіцы, электрадынаміцы, тэарэт. фізіцы.

Літ.:

Кочин Н.Е. Векторное исчисление и начала тензорного исчисления. 9 изд. М., 1965;

Рашевский П.К. Риманова геометрия и тензорный анализ. 3 изд. М., 1967;

Акивис М.А., Гольдберг В.В. Тензорное исчисление. 2 изд. М., 1972;

Мантуров О.В. Элементы тензорного исчисления. М., 1991.

А.​С.​Фядэнка.

т. 16, с. 128

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)